Toplumsal bakış açısının ataerkil yapıyla şekillenmesi yaşamın bütün alanlarını etkilemektedir. Ve bu alanlardan biri olan cinsel yaşam alanı da bundan fazlasıyla payını almaktadır. Mutluluğu, hazzı, keyfi ve eğlenceyi getiren bir cinsel yaşamın ön şartı ; öncelikle kadın ve erkeğin insan hakları kapsamında cinsel haklar açısından eşit olmasıdır.

Daha gebelik dönemindeyken, erkek beklentisi olup, ultrasonda kız olduğu anlaşıldığında süreç başlamakta, doğumla birlikte aralanan büyüme sürecinde de istenmeyen çocuk konumuna düşürülmekte ve değersizleştirilmektedir.

Erken çocukluk döneminde ‘’ hadi pipini göster ‘’ anlayışıyla penis ve erkeklik kutsanmakta, kız çocuğunda yetersizlik duygularının tohumları atılmaktadır. Erkek ergenlik döneminde mastürbasyon yapmasının hakkı olduğunu ve cinsel içgüdünün doğal sonucu olduğunu öğrenir. Kız çocuğunun cinsel içgüdüsü yok sayılarak, mastürbasyonun erkeklere özgü olduğu, kız çocukları için ayıp, yasak ve günah olduğu vurgulanır. Mastürbasyon yapan kız çocuklarında da suçluluk duyguları yaratılır.

Erkek büyüyüp te 18 yaşına geldiğinde ‘’ milli olmak ‘’ hakkına sahip olur. Yani cinsel ilişkiye girme hakkı kazanır. Kız çocuğu binlerce kez uyarılarla karşı karşıya kalır. Kızlık zarının bekaretle bir ilgisi olmasa da kendi canından daha değerli olduğu hatırlatır. Zaten büyüme sürecinde de mesajlar verilmiştir; İp atlama kızlık zarın yırtılır, bisiklete binme kızlık zarın zarar görür, duvardan atlama orana çöp batar, ağaca çıkma dal batar, zarın zarar görür v.b. liste uzayıp gider. Kız çocuğu cinsel organından korkar duruma getirilir, kendi bedenine yabancılaştırılır.

Ebeveynler partner ilişkilerinde erkek çocuklarını destekler ve özgürlük tanırken, kız çocukları için partner ilişkilerini  namus meselesi haline getirebilmektedirler.

Kız çocuklarına büyüme sürecinde; cinsel ilgilerini ve arzularını bastırmaları, zamanı gelince evlendiklerinde edilgen konumda cinselliğin kendisi için değil de, yalnızca eşine hizmet anlamı taşıdığı öğretilir. Geleneksel, ataerkil, erkekçi bakış açısına göre kadın, cinselliği konuşmamalı, ilgilenmemeli, mastürbasyon yapmamalı, edilgen olmalı, seksle bir işi olmamalıdır. Böylece ‘’iyi kız sendromu’’ olan bireyler yetiştirilmektedir.

Bedenine ve cinsel organına yabancılaştırılan, cinsel arzu ve istekleri yok sayılan, mastürbasyonu ve cinsel fantezileri günah ve ayıp olarak değerlendirilen, partner ilişkileri engellenen kız çocuğu, gelecekte cinsel isteksizlik, cinsel anlamda uyarılma bozukluğu, vajinismus veya orgazm olamama sorunları ile karşı karşıya bırakılmaktadır.

Ne büyük haksızlıktır ki; en temel cinsel bilgilerden yoksun bırakılan, kendi cinsel organından korkar duruma getirilen, ayıp ve günah diye mastürbasyonu engellenen, partner ilişkilerine, sözde namus adına,  izin verilmeyen kız çocuğuna günü gelip evlendiğinde, gerdek gecesi, ‘’hadi kocana kadınlığını göster’’ denmektedir.

Cinselliği ve seksi öğrenme yeri gerdek gecesi yatağı değildir. Çocuğunun soru sorması ile ailede başlayan cinsel eğitimde ebeveynlerin, geçiştirerek veya görmezden gelerek değil, bilinçli ve doğru yaklaşım göstermeleri önemlidir. Bu da ebeveynlerin doğru ve bilimsel bilgilere sahip olması ile gerçekleşir. Dogmatik anlayışlara değil, bilimsel verilere dayalı cinsel eğitim öncelikle milli eğitimin politikalarında yer almalıdır.

Kendi bedenini tanıma, insan biyolojik yapısıyla ilgili basit ve temel bilgileri alma ve bedeniyle barışık olmayı sağlayan ve ailede başlayan cinsel eğitimin kurumsal anlamda okulda  devam ederek, yaşam boyu sürekliliği sağlanmalıdır.

Seks eğitiminin verilmesi ve flört anlamında partner ilişkilerinin ergenlik döneminde başlaması hem kadın ve erkeğin birbirini tanıması hem de gelecekte mutlu ve keyifli bir cinsel yaşama ulaşılması için ön koşuldur.

Dünya Cinsel Sağlık Birliği (Worl Association for Sexual Health) kabul edip yayınladığı Cinsel Haklar Bildirgesi, cinsiyet ayrımcılığı  dahil olmak üzere, hiçbir ayrımcılık yapılmaksızın bütün insanların, insan hakları kapsamında, cinsel haklardan eşit olarak yararlanma hakkına sahip olduğuna vurgu yapar.

İnsanların partner seçimlerini özgürce yapabildikleri, kadın ve erkeğin hem genel anlamda insan hakları hem de özelde cinsel haklar açısından eşit olabildikleri, cinselliği konuşabildikleri, arzu ve isteklerini rahatça söyleyebildikleri, bilimsel cinsel eğitimin yaşam boyu verilebildiği, cinsel hazzın ve keyfin herkes için sağlıklı yaşamın bir boyutu olduğunun ayırdına varılabildiği bir toplum dileğiyle…

Toplumsal Bakış Açısının Kadın Cinselliğine Etkileri yazısı ilk önce Op. Dr. Can Pahalı - Vajinismus Tedavisi ve Kadın Sağlığı Kliniği üzerinde ortaya çıktı.

Hurafeler, doğru bilinen yanlışlar ve çağın gerisinde kalan anlayışlar bir yana mitolojiler, öyküler, söylenceler ya da atasözleri yaşamın içinden çıkar ve yine yaşama dair mesajlar içerirler.

Yaşam birlikte güzel, ancak insan diğerinin tahakkümü altında ve kul olduğunda değil, birey olduğunda yani kendi yaşamı ile ilgili kararları,  kendi geleceği ile ilgili kararları kendisi aldığında güzel. Shulamith Firestone adlı yazarın ‘’Cinselliğin Diyalektiği’’ kitabında belirttiği gibi: Özgürlüğün temeli insanın kendi yaşamını kendisinin düzenleyebilmesidir; bağımlılıktan eşitsizlik doğar. Toplumsal Cinsiyet Eşitliğinin sağlandığı ortamda, en azından partnerin doğaldır ki ve sıklıkla erkeğin Toplumsal Cinsiyet Eşitliğini savunduğu ve içselleştirmiş olduğu ve en azından kendi yaşam pratiğinde bunu hayata geçirdiği ortamda güzel. Yani insanlar tek tek ve ayrı ayrı birey ve özgür olduklarında, partner seçimlerini özgürce yaptıklarında birliktelikleri de keyifli, eğlenceli ve güzel olacaktır.

Mitolojide yer alan öyküde kadın ve erkeğin birer yarım olması, bütün olma çabası,  belki de aşkı aramanın, diğerini aramanın bir nedeni ve mesajıdır. Kanımca insanın kendisi (ama yalnızca kendisi) yarım değil bir bütün olduğunda, kendisiyle barışık olduğunda, diğeri olmadan da yaşamına anlam katıp kendini aştığında ve yaşamını yeniden ve yine yeniden ürettiğinde birliktelikler daha doyurucu ve mutlu olabilir. Bir dua, Meksika ve El Salvador’ da yaşayan Nahua Yerlileri’ ne ait bir dua ne güzel de anlatmış insanın bir bütün olduğunu: Eşi’mi beni tamamlaması mecburiyetinden azat ediyorum. Ben eksik değilim. Çevremdeki her canlıdan, her an, yeni bir şey öğreniyorum. Kendi huzurum ve mutluluğum yegâne sorumluluğumdur. Kendimi onaylıyorum ve kendime saygı duyuyorum. Benim ve senin içimizdeki yüceliği selamlıyorum ve hatırlatıyorum: Biz özgürüz.

Birlikte olmak güzel, ancak insanın yalnızca kendisine bakarak, kendisini mutlu eden etkenlere bakarak değil, partnerinin farklılıklarının farkında olarak ve partnerinin mutluluk kaynaklarının farklı olabileceğini ve bunların neler olduğunu bilerek ve bu ihtiyaçlarına yanıt vererek birliktelik güzelleşir. Her bireyin yaşama doğduğu ortam, büyüdüğü mahalle ve okullar, arkadaşları ve öğretmenleri, okuduğu kitaplar, izlediği filmler, yaptığı yolculuklar, yaşam felsefesi, biyolojik anlamda hormonları ve hormon düzeyleri, kısaca dünyaları farklı. Ayrı gezegenin insanları gibi, John Gray’in ‘’Erkekler Mars’tan Kadınlar Venüs’ten’’ kitabında anlattığı gibi. Kısaca partnerini üzen ya da mutlu eden kaynaklar, kimi zaman, seninkilerden farklıdır, bu kaynakların farkında ol ve bunlara göre yaklaşım göster. Örneğin partnerini dinlerken telefonla uğraşmadan, bir şeyleri karıştırmadan, beden dilinle hadi bir an önce konuşmanı bitir, işim var mesajı vermeden, sabırla ve gözlerine bakarak ve anladığını göstererek dinlemek.

Mitolojiler, öyküler, söylenceler ya da atasözlerinin verdikleri mesajlar, çoğu zaman ve belirgin olarak ataerkil yapının, erkekçi bakış açısının anlayışını yansıtırlar. Toplumsal Cinsiyet Eşitsizliği, bir insanlık suçu olan kadına şiddet ve aile içi şiddet ataerkil yapının ve alt yapı kurumu olarak ekonomik sistemin sonuçlarıdır. İnsana, doğaya ve farklılıklara düşman olan bu ataerkil yapı ve erkekçi bakış açısı kadına saldırıp yaşamını yok ettiği gibi farklı cinsel yönelimli olan insanlara da acımasızca saldırıp yaşam hakkını elinden almaya çalışıyor. Bütün insanlar cinsiyet kimliği ve cinsel yönelimlerinden bağımsız olarak evrensel insan haklarına sahiptir. Cinsel yönelimi farklı olan bireylere yapılan saldırılar evrensel insan haklarına yapılan saldırılardır. Ataerkil yapıdan dolayı, partner ilişkileri dendiğinde ve bununla ilgili yazılar konu olduğunda da  heteroseksüel yönelim  tek yönelim şekli olarak vurgulanır. Ve yıllardır bir hurafe süregelir: Heteroseksüel yönelimler dışında kalan bütün cinsel yönelimler bir ruh hastalığıdır ve tedavi edilmelidir. Tıp dünyası 1974 yılına gelinceye kadar, hatalı bir şekilde, sanki farklı cinsel yönelimler bir hastalıkmış gibi tedavi etmeye çalıştı. Sonuç vermeyen bu çabalardan sonra, gerçekte farklı cinsel yönelimlerin de bir hastalık olmadığı ve tıpkı heteroseksüel yönelim gibi istemli ve karar verilen bir tercih değil, doğal bir yönelim olduğu anlaşılmıştır. Heteroseksüel yönelimi olan bir birey karşı cinse yönelmeliyim kararı vermez ve karşı cinsten hoşlanmalıyım diye bir tercih yapmaz. Bunu doğal olarak, içinden gelerek ve duygularıyla hissederek yapar. Farklı cinsel yönelimleri olan bireylerde de heteroseksüel yönelimde olduğu gibi, gerçek tam da budur.

Ülkemizin de dahil olduğu pek çok dünya ülkesi sağlık sistemleri ruhsal bozuklukların sınıflandırılmasında Dünya Sağlık Örgütü’nün yayınladığı Uluslararası Hastalık Sınıflandırması (ICD) ve Amerikan  Psikiyatri Birliği’nin yayınladığı Mental Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal El Kitabı’nı (DSM)  referans alır. İşte bu kaynaklar, önce Amerikan Psikiyatri Birliği 1974 yılında, sonra Dünya Sağlık Örgütü 1990 yılında, farklı cinsel yönelimleri duygusal bir sorun, ruhsal bir bozukluk veya hastalık olmadığına karar verip onayladılar ve ruhsal bozuklukların yer aldığı ve sınıflandırıldığı –ICD ve DSM- kitapçıklarından çıkardılar.

Birlikte Güzel yazısı ilk önce Op. Dr. Can Pahalı - Vajinismus Tedavisi ve Kadın Sağlığı Kliniği üzerinde ortaya çıktı.